අනන්තය-Infinity

අද තමයි දවස.මම මටම කියගත්තෙමි.හැමදාම දුරින් ඉදලා හරියන්නේ නැහැ.අදවත් මොනවහරි කතා කරන්න ඕනි. අප ප්‍රදේශයට අලුතින් පැමිණි මේ යුවතිය සැබවින්ම සුන්දරය.දැකුම්කළුය.ඇගේ ගමනටම වැනෙන පොත් බෑගය ඇගේ සුන්දර බව දෙගුණ තෙගුණ කරයි.කොණ්ඩය සකස් කර ඇත්තේද  අමුතු ආකාරයකටය. සුපුරුදු පරිදි බස් නැවතුමට ආ ඇය බිම බලා සිටී.ඇය වෙත සේන්දු වූ මම සම්ප්‍රදායික ප්‍රශ්නයකින් මුල පිරුවේය. "මං ඔයාව කොහෙදිහරි දැකල තියෙනවා?" "I wonder why all the boys ask the same question?"  ඇය පිළිතුරු දුනි. මම නැවතත් ඇය දෙස ඔනිකමින් බැලුවෙමි.විය නොහැක.මේ සිටින්නේ  ශ්‍රී ලාංකික තැනැත්තියක් බව මට නිසැකය.පුරුෂ ධෛර්යය අතට ගත මම නැවත ඒ ප්‍රශ්නය ඇසුවෙමි. "නෑ නංගි මම මේ කියන්න ගියේ..." "Don't try to lie more.There are plenty more fish in the sea." මම පුදුම වුනෙමි.වාක්‍ය දෙකෙන් උදේට කෑවේ මොනවද කියලත් අහන්න පටන් අරගෙන.මම ක්ෂණිකව පිළිතුරු දුන්නෙමි. "අපේ ගෙදර නම් අද මාළු ඉව්වේ නෑ නංගි.ඔයා ඔයා  කැමති නම් මම ඔයාටත් එක්ක මාළු හදන්  එනවනේ" සිහින් සිනහවක හ...

තනිවුනු හීනයක සොඳුරු මතක සටහනක් ඔබට අද තිලින කරන්නෙමි.මේ මීට අවරුදු තුනකට පෙර පුංචි සිතක ඇතිවුණු දයාබර හැගීමක්........... "ඇය ලස්සන යැයි මට සිතේ.නැත නැත ඇය සැබවින්ම ලස්සනය.කොටට කැපු කොණ්ඩය ඇයට කදිමට ගලපෙන්නේය.තැම්පත්ය.අහිංසකය.අවංක හිනාවකින් ඇගේ මුහුණ පිරී තිබේ.ඇය මගේ කරගන්නට ඇත්නම්? සොඳුර,ඔබ මගේ වීමට කැමතිද?මා ඇයට වඩා පියවර දෙක තුනක් පිටුපස්සෙනි.කතා කරනු පිණිස වේගයෙන් දිවගොස් අත තබන්නට උත්සාහ කළා පමණි. දුමාරයක් මෙන් දිස්වුනේය.යමෙකු පැමිණ ඇත.මගේ අතට බරක් දැනුනි.මගේ අතේ පාර්සලයක්ය.මම අනෙක් අතින් කතා කිරීමට උත්සාහ කලෙමි.ඒ අතේද එවැනිම පාර්සලයක්ය.දුමාරය අතුරුදහන්ය.මම මාගේ අත්දෙක දෙස බැලීමි. එක් අතක පාර්සලයක "සාමාන්‍ය පෙළ" කියා ලියා තිබුණි.අනෙක් පාර්සලයේ "උසස් පෙළ" කියා ලියා තිබුණි.ඇය පිටුපසින් යාමට තබා සිටගෙන සිටීමටවත් නොහැක.මා වැනි අයෝමය පුරුෂයෙකුට මිස වෙන අයෙකුට දරා ගත නොහැකි බරක් ඒ තුල විණි. සොඳුරිය,කෙසේ ලංවෙමිද නුඹට?මදක් ඉවසන්න. මේ බරින් මා  නිදහස් වෙන තුරු, අත් දෙකෙන්ම ඔබව අල්ලාගෙන ඇවිදයාමට.........."

ඔබ වෙනවානම් ගංගාවක් මම වෙන්නම් මහා සයුර ඔබේ බර දරාගන්න ඔබ වෙනවානම් සඳක් මම වෙන්නම් ගිනියම් ඉර ඔබට ආලෝකය සපයන ඔබ වෙනවානම් මිහිකත මම වෙන්නම් දෙවියෙක් පොළොවට අධිපති වී ඔබ රැක ගන්න ඔබ වෙනවානම් දිය ඇල්ලක් මම වෙන්නම් දිය උල්පත ඔබව පෝෂණය කරන ඔබ වෙනවානම් පිනි බිඳුවක් මම වෙන්නම් සිසිලස ඔබට උණුසුම නොදැනෙන්නට ඔබ වෙනවානම් තරුවක් මම වෙන්නම් අන්ධකාරය ඔබ දීප්තියෙන් බබළවන්න ඉතින් සොඳුර මම වෙනවානම් ඔබේ ආදරය ඔබ වෙනවාද මගේ ආදරිය ?

උදේ පාන්දරම අවදි වුනෙමි.ම පාන්දර කියන්නේ උදේ 5 ටය.මට ඇය බැලීමට සිත් විය.ඇගේ  සුන්දර බව ,සෙනෙහස,ආදරය,විනෝදකාමී බව මට මැවී පෙනෙන්නට විය.ඉතින් නොගිහින් සිටින්නේ කෙසේද? දඩිබිඩි ග මුණ සෝදා ගත්තෙමි.පාඨකය, මම ඔබට යමක් සිහිපත් කරමි.ඇය අන් අයට වඩා තරමක් වෙනස්ය.ඇය විසින් ලබාදුන් ඇදුම් ඇද ඇයව හමුවන්නට යයි පවසයි.මම ඇයට ආදරය කරමි.ඇඳුමක් නිසා මගේ ආදරය වෙනස් කරගත නොහැක.ඇඳුම හැඳගත් මම  බස් නැවතුමට ගමන් කලෙමි. බසයකට අත දමා එයට ගොඩවුනෙමි.මා ඇයගේ නමින් කොන්දොස්තර මහතා ඇමතුවෙමි.පාඨකය,මටත් වැඩ හොදින් කොන්දොස්තර ඇයව දනී.එබැවින් එහි අරුමයක් නොමැත.කොන්දොස්තර මහතා මටත් වඩා හොදින් ඇයව දන්නේ කෙසේදැයි මම ඔබට නොකියමි. "ආ සුදු මහත්තයා ටිකට් එක " ඉතුරු සල්ලිද සමඟ ඔහු මට ටිකට් පත ලබාදුන්නේ සිනහවෙමිනි.ඒ සිනහවේ අරුත මට නොවැටහේ.මා ඇයව මුණගැසෙන්නට යන වෙලාව ගැන සිතා ඔහු සිනාසුනා වියහැක. බසයෙන් බැසගත් මම අසල තිබු කඩයක වීදුරුවක් ඉදිරියට ගියෙමි.මෙතෙක් කරමල මෙන් තිබු කොණ්ඩය පැත්තට පීරා ගත්තේය .එහෙන් මෙහෙන් ඇඹරී තිබු කමිසය සාදා ගත්තේය .ඇය මා විනීතව හැසිරෙනු දක්නට කැමතිය.චාම් බවට කැමතිය.පිළිවෙලට කැමතිය.මා අයව ...